niedziela, 9 czerwca 2013

Bialski Klub Sportowy Stal Bielsko-Biała

 Niewiele jest klubów mających tak długą i piękną historię jak BKS Stal Bielsko-Biała.Dziś znany przede wszystkim ze znakomitej drużyny siatkarek, które nieprzerwanie od 1976 r. występują w ekstraklasie co jest fantastycznym wyczynem. BKS to przede wszystkim piłka nożna. BKS jeden z najstarszych polskich klubów sportowych, powstały w 1922 roku w Białej Krakowskiej. Czynnikiem motywującym była chęć stworzenia klubu o polskim rodowodzie - w sąsiednim Bielsku prężnie działały niemieckie kluby, które dominowały w regionie. Istniała potrzeba przeciwstawienia się im poprzez tworzenie klubów o polskim rodowodzie. BKS powstał na bazie Towarzystwa Sportowego "Szczerbiec", w którym uprawiano turystykę, gimnastykę sportową na wzór wojskowy oraz tenis stołowy.  TS "Szczerbiec" który był pionierem działalność patriotyczna i sportowa powstał na przełomie 1913 i 1914 roku. Tuż po pierwszej wojnie światowej „Szczerbiec” był jedynym obok czechowickiego Robotniczego Klubu Sportowego polskim stowarzyszeniem sportowym w podbeskidzkim regionie, który przybrał najpierw nazwę KS „Polonia” a później KS „Kresy” a w 1922 roku trwałą nazwę – Bialski Klub Sportowy. W klubie od samego początku największy nacisk kładziono na sekcję piłki nożnej. Pierwsze sportowe kroki stawiano pod kierownictwem historycznego zarządu, na czele którego stanął Rudolf Kobiela, a jego zastępcą był Walerian Figiel. Pozostałymi jego członkami byli: Edward Kaczmarczyk, Bronisław Mozes, Jan Pieczora, Ignacy i Szymon Sadlikowie, Czesław Wielgus oraz Kazimierz i Edward Zychowie. Interesująca były także działalność kulturalno – oświatowa Bialskiego Klubu Sportowego. W sali „Czytelni Polskiej” w Białej, działacze i sportowcy klubu urządzali liczne spotkania i podwieczorki towarzyskie, na których nauczyciele i sympatycy klubu mówili o potrzebie kształtowania patriotycznej postawy młodzieży i ducha polskości. Ta praca dała piękne wyniki: założono Polskie Towarzystwo Śpiewaczy w Białej, na którego czele stanął długoletni prezes, BKS-u Rudolf Kobiela. Już w 1927, po 5 latach działalności, powstał w Białej stadion, na którym drużyna rozgrywa mecze do dnia dzisiejszego. Stadion został w całości sfinansowany ze środków klubowych. W okresie międzywojennym piłkarska drużyna BKSu nie odnosiła żadnych znaczących sukcesów, natomiast w klubie prężnie rozwijały się sekcje lekkoatletyki, kolarstwa, tenisa stołowego, a przede wszystkim turystyki, która stanowiła początek polskiego ruchu turystycznego w Beskidach, tym samym przeciwstawiając się niemieckiej dominacji w tej dziedzinie, a także przyczyniająca się do rozwoju sekcji narciarstwa przy Polskim Towarzystwie Narciarskim w Białej. Klub stawiał sobie najwyższe cele i dążył do podwyższenia stopnia zawodowstwa, a także rozwoju nowych sekcji.Ambitne plany rozszerzenia działalności sportowej i podniesienia na wyższy poziom sportu wyczynowego zniweczyła II wojna światowa. Wielu sportowców i działaczy BKS zamienili stroje sportowe na mundury, a sprzęt na uzbrojenie. Nie zabrakło ich w szeregach obrońców Ojczyzny. Żołnierska śmierć dosięgła Eugeniusza Jakubowskiego i Zbigniewa Gerzyka, lotnika Zbigniewa Jakubca, który został zestrzelony nad Kanałem La Manche podczas powrotu z lotu bojowego nad Niemcy. W obozach koncentracyjnych zginęli prof. Władysław Boźyczko, wielce zasłużony wychowawca młodzieży, a także Witold Statkiewicz, Józef Pikuła, Ferdynand Dzień, dr Wojciech Figiel, Józef Wajdzik. Aktywnie działał w podziemiu jako członek ZWZ - AK znany bialski aptekarz, były piłkarz BKS Stefan Ganszer. W 1942 roku został zatrzymany przez gestapo w trakcie przenoszenia materiałów wybuchowych. Po wielomiesięcznych przesłuchaniach i torturach został zesłany do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu gdzie zginął w 1943 roku. Także inni sportowcy i działacze zapłacili cenę najwyższą za powiązania z AK-owskim podziemiem. Nie doczekał również wyzwolenia dr Józef Hipp - ostatni przedwojenny prezes klubu.


Po wojnie klub szybko się odrodził. Już w maju w 1945 roku rozpoczął swoją działalność. Jako pierwsi rozpoczęli swoje normalne zajęcia piłkarze i przystąpili do rozgrywek "B" klasy powiatu bielskiego. Ponownie najprężniej działającą sekcją była piłka nożna, już po roku awansowali wyżej. Przełom lat 40 i 50 to prawdziwy rozkwit bialskiego klubu. W najlepszym okresie działania istniały aż 22 sekcje sportowe (m.in. Siatkówka, Hokej, Podnoszenie ciężarów, lekkoatletyka, kolarstwo, tenis stołowy). Głównym opiekunem była Bielska Fabryka Maszyn Włókienniczych \"Befama\", a prezesem klubu był jej dyrektor naczelny Eugeniusz Główka. W tym czasie, dzięki finansowej pomocy Befamy rozbudowano bazę sportową klubu. Przebudowano stadion przy ul. Żywieckiej i
stworzono nowoczesny obiekt sportowy. W połowie lat 50 odnotowano pierwszy poważny sukces w historii klubu. Żeńska drużyna siatkarek, powstała zaledwie w 1951, awansowała do I ligi siatkówki kobiet. Natomiast już w 1955 roku drużyna odniosła pierwszy krajowy sukces w tej sekcji, zdobywając puchar CRZZ w największej masowej imprezie siatkarskiej w Polsce oraz puchar GKKF, odpowiednik późniejszego Pucharu Polski. Lata 60 nie przyniosły klubowi większych sukcesów w ani piłce nożnej, ani w siatkówce. Bliskimi awansu do II ligi byli tenisiści stołowi. Dobrze prezentowała się natomiast sekcja ciężarowców. Tytuły mistrzów Polski wywalczyli Włodzimierz Torbus, Antoni Pietruszek, który został w swojej wadze rekordzistą świata i kilku innych zawodników. Lata 70 to nowy opiekun "Stali", jeden z największych zakładów na terenie miasta - istniejącego od 1951 już jako Bielsko-Biała - Fabryka Samochodów Małolitrażowych (FSM), a przede wszystkim jej zakład nr 1. Prezesem klubu został dyrektor naczelny fabryki Ryszard Dziopak, a później dyrektor zakładu nr 1 FSM Karol Stekla. Nowy patronat opłacił się. Piłkarze dwukrotnie awansowali do II ligi - w 1973 (po 5 latach drużyna spadała) oraz 1981. Siatkarki, które opuściły ligę w 1958, powróciły do niej 1979 i grają nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Ten okres to również czas, kiedy bielski w bielskim klubie pracowało grono wybitnych trenerów: Antoni Piechniczek (piłka nożna), Jerzy Matlak (siatkówka kobiet), Włodzimierz Torbus (podnoszenie ciężarów), Leszek Gracz (tenis stołowy). W latach 80 po raz kolejny rozbudowano infrastrukturę sportową. Powstała hala sportowa, hotel, gabinety odnowy biologicznej. Coraz prężniej działa sekcja siatkówki kobiet, która w 1987 sięgnęła po wicemistrzostwo Polski, a od 1988 przez 4 sezony regularnie zdobywała mistrzostwo Polski oraz trzykrotnie Puchar. Obecnie prężnie działają tylko sekcje siatkówki kobiet i piłki nożnej. Połowa lat 80 i 90 to ciężki okres dla sekcji piłkarskiej BKSu. Po spadku z II ligi w 1983 roku, klub już nigdy nie grał tak wysoko w rozgrywkach na szczeblu centralnym. Ze zmiennym szczęściem piłkarze radzili sobie w klasie okręgowej, IV i III lidze. W ostatnim sezonie zespół wywalczył utrzymanie w IV lidze, co dawało miejsce w zreorganizowanej nowej III lidze, grupie śląsko-opolskiej. Znacznie lepiej radzi sobie sekcja siatkówki kobiet. Od 1987 roku do 1998 (oprócz 1995) siatkarki z Bielska-Białej zawsze zajmowały miejsce w pierwszej trójce, oraz zdobyły tytułu mistrzowskie Polski. W latach dziewięćdziesiątych duże sukcesy na arenie krajowej i pomostach światowych odnosili bialscy ciężarowcy i trójboiści. Do najlepszych należał Andrzej Stanaszek, wielokrotny mistrz i rekordzista świata. Jest on wychowankiem trenera Stanisław Mirochy. Aktualnie w BKS działają trzy sekcje : piłka siatkowa, piłka nożna oraz podnoszenia ciężarów i trójboju siłowego. W 2012 roku BKS STAL Bielsko-Biała obchodzi uroczystości 90-lecia


Źródła na podstawie książki  "Zarys Historii Bialskiego Klubu Sportowego STAL"

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz