poniedziałek, 27 maja 2013

Władysław Furka

Władysław Furka, ps. "Emil" (1917–1968), syn małorolnej rodziny chłopskiej ze wsi Straconka w Beskidzie Śląskim. Prawnik, działacz SN, Lider narodowy wśród młodzieży gimnazjalnej z Bielska, Białej i Żywca. Prezesi oddziału Okręg Małopolski  MW 1936-1939. Prezes Bratniej Pomocy Studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po klęsce wrześniowej pozostał w kraju, gdzie działał w konspiracji w Stronnictwie Narodowym oraz Narodowej Organizacji Wojskowej. W Krakowie kierował działalność propagandowa. Na początku zajmował się kolportowaniem warszawskiego „Szańca”, lecz kiedy gazeta ta stała się organem oenerowców rozpoczął rozprowadzanie czasopisma „Walka” wydawanego od kwietnia 1940 do stycznia 1945. W czasie powstania Warszawskiego należał do kierownictwa MW był także wiceprezesem zarządu warszawskiego Okręgu Ziemskiego SN. Brał czynny udział w Powstaniu Warszawskim. Został aresztowany i osadzony w Pruszkowskim obozie, a następnie wywieziono go do Niemiec. Po zajęciu Polski przez wojska ZSRR organizował struktury MW. Został zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego Zarządu Głównego SN, który na przełomie marca i kwietnia 1945 r. zwołał zjazd przed wojennych działa czy Młodzieży Wielkiej Polski i Młodzieży Wszechpolskiej, został kierownikiem Centralnego Kiorownictwa Młodzieżowego. Pod czas spotkania zapadła decyzja o kontynuowaniu działalności konspiracyjnej. Młodzież Wszechpolska . Furka przyjechał w kwietniu 1945 r. do Poznania i na spotkaniu z Pazołą polecił mu zorganizowanie Młodzieży Wszechpolskiej (MW) wśród poznańskich studentów. Na przełomie marca i kwietnia 1945 roku podjęto decyzję o kontynuacji konspiracyjnej działalności. Na jego polecenie utworzono w środowisku akademickim struktury „MW” w Gliwicach. Sam próbował reaktywować koła Bielsku. Po rozpracowaniu struktur "MW" ujawnił się w marcu 1947 r., lecz wkrótce potem zaczął się ukrywać (m.in w Wiśle oraz w Istebnej, Koniakowie) i we wrześniu 1948 r. przedostał się do Szwecji. Następnie w aparacie łączności SN, od 1 kwietnia 1951 do lipca 1953 r. był kierownikiem placówki „Południe” Działu Krajowego Rady Politycznej z siedzibą w Monachium, potem w Bergu. Prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej oddział Nowy Jork, prezes A.K. oddział Nowy Jork, Pochowany w na największym polonijnym cmentarzu w Amerykańskiej Częstochowie, w Doylestown, w Pensylwanii.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz